नसे तुझा देह चंदनाचा, न हे तुझे ओठ केशराचे


नसे तुझा देह चंदनाचा, न हे तुझे ओठ केशराचे
पुसून जातात संधिकाली कधी कधी रंग मेकपाचे!

असाच प्रत्येक आरतीतून आणला हा करून चोरी
म्हणून आता तयार झाले घरातले ढीग कापराचे!

करून संसार मी तुझा फक्त भारवाहू हमाल झालो
वहाण माझी अशीच फाटे करून फेरे किती घराचे !

निमूट ऐकून घ्यावयाला कुणीतरी लाडका हवा ना?
रडून ती दाखवी स्वतः का असून काळीज पत्थराचे!

तुझ्यासवे बोलतो तरी मी, तिला कधी भेटलोच नाही
कबूल ह्या प्रेमिकास आता तुझ्यात अस्तित्व सायराचे

कधी कधी मांजरेच काही चढून तोऱ्यात जात होती
घरात झालेच माणसांना उगाच आभास वानराचे!

तुझ्या नि माझ्या झटापटींच्या घडून गेल्या कितीक फेऱ्या
हवीहवीशी तुझी चढाई, असे सदा बोल अंतराचे

[आधारित- कधी तुझा देह चंदनाचा, कधी तुझे ओठ केशराचे- चित्त]
……………… कारकून

Read more:

हल्लीच्या पोरी


इश्श्य…… म्हणुन मान खाली
घालतच नाहीत
हल्लीच्या पोरी मुळी लाजतच नाहीत

नवीन ड्रेस का गं ?
विचारले तर ह्यांना येतो संशय !
नही रे जुनाच आहे म्हणुन बदलतात विषय
नकटया नाकावर लटका राग
दिसतच नाही हल्लीच्या पोरी……..
मी घारया डोळ्यांचे कौतुक करावे
मग तिनेही गालात खुद्कन हसावे,
कसले काय……. आजकाल गालांना
खळया कश्या त्या पडतच नाही
हल्लीच्या पोरी…….

उद्या घोडयावर होऊन स्वार
येईल एक उमदा तरुण,
” होशील का माझी राणी”
विचारील हातात हात घेऊन
गोड गोड स्वप्ने यांना आता
पडतच नाहीत हल्लीच्या पोरी……

पोर लग्नाची झाली म्हाणुन
घरी आई बाप काळजीत
“माझा नवरा मी केव्हाच शोधलाय”
त्या डिक्लेअर करतात ऐटीत
घरून होकारासाठी थांबतच
नाहीत हल्लीच्या पोरी …..
मुळी लाजतच नाहित…………